Rozwoj i szkolenia pracownikow

Wędlinami określa się rozmaite wyroby mięsne powstałe z materiału rozdrobnionego, z zmiany wędzonki to mięsne przetwory zrobione z osobnego kawałka peklowanego mięsa. Peklowanie to wprawdzie proces technologiczny, który liczy na oddziaływaniu solanki lub mieszanki peklującej na mięso. Efektem omawianego procesu jest zarejestrowanie barwy oraz wytworzenie charakterystycznego mięsnego gustu oraz smaku. Hurtownie wędlin dzięki peklowaniu dokonują przedłużenia trwałości naszych wyrobów poprzez zahamowanie wzrostu bakterii chorobotwórczych i gnilnych. Dzięki temu konsumenci mogą dłużej zajmować się smakiem ulubionych przetworów mięsnych bez obawy, że mimo trzymania w lodówce przedwcześnie się zepsują.

Catch Me Patch MeCatch Me Patch Me - Μια αποτελεσματική λύση για το αδυνάτισμα σε μια μοντέρνα φόρμουλα.

Drinku z najczęstszych przetworów mięsnych wydawanych przez hurtownie wędlin jest doskonała szynka, najczęściej pochodzenia wieprzowego. Szynka pozyskiwana jest z tylnej tuszy świni lub dzika, stanowi wyrób garmażeryjny oferowany jako materiał schłodzony bądź mrożony z kością albo bez. Prawidłowa barwa mięśni w szynce powinna zawierać się w kierunku między jasnoróżowej po czerwoną, zaś tłuszcz zapewne istnieć zabarwiony na biało, z odcieniem śmietankowym lub różowawym. Innym w pór najbardziej rozpowszechnionym wśród polskich konsumentów rodzajem wędliny jest modna na pełnym świecie kiełbasa. Otóż klasyczna kiełbasa więc nic innego niż solone, zmielone mięso wieprzowe z dodatkiem przypraw oraz włożone do osłonki celulozowej lub jelita.

Specyficzne warunki klimatyczne w naszym regionie doprowadziły do tego, iż w Polsce kiełbasę utrwalano poprzez wędzenie zamiast przez naturalny proces suszenia, kiedy w terenach śródziemnomorskich o mniejszej wilgotności powietrza. Niekiedy hurtownie wędlin mianem kiełbasy określały wyrób wędliniarsko-garmażeryjny uczący nie tylko mięso wieprzowe, ale także znaczne domieszki mięsa innych zwierząt rzeźnych (np. wołowiny, koniny, jagnięciny, drobiu, królika, nutrii bądź osła). Powodem takich prac były względy ekonomiczne, albowiem wieprzowina uchodziła za kosztowny surowiec, dlatego jej deficyt uzupełniano różnymi rodzajami mięs. W współczesny technologia utrwalił żywy do ostatniej chwile stereotyp głoszący, iż salami robione jest z oślego mięsa, frankfurterki robi się z nutrii, kabanos z koniny, zaś parówki zawierają mięso drobiowe.